Her zamanki gibi, görüntüsü bir süre içimde asılı kaldı; ışığı kapattıktan sonra birkaç saniye daha parlayan bir ampulün filamanı gibi.
Reklam
Aynı ailede büyümenin sağladığı o gizli dil. Hep kıskanmıştım bunu.
Panik atakların hep fiziksel, somut bir şey olduğunu sanırdım. Gürültülü ve duvarlara çarpmaya benzeyen bir hal. Oysa tam tersiymiş: Derli toplu bir dinginlik.
Benim yaptığım, söylediğim ya da düşündüğüm hiçbir şey bu devasa sıfır toplamlı oyunu etkilemiyordu.
Sayfa 152
Reklam