Tuğba℘
@nephelogetes
326 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden soğutabilir mi?
Alice Miller tarihî birkaç karakterin çocukluk ve aile yaşantılarından bilgiler vererek o kişilerin yönelim ve kişilik özelliklerinin nasıl şekillenebildiğini örneklerle anlatıyor. Çocukluk travmaları, çocuklukta maruz kalınan ve yetişkin gözünden önemsiz, çocuk gözünden dönüm noktası olarak görülebilen olaylar her zaman ilgimi çekmiş; insanlara yaklaşırken, onları anlamaya çalışırken aklımın bi köşesinde hep yer etmiştir. Fikrimce Hitler ile kısa bir an için empati kurmak ona hak vermek değil, onun yaralı çocukluğunu anlamak ve yetişkinlikteki davranışlarını temellendirmek olur. Kitap, bunu yapabilmesi açısından başarılı. Ancak sonlara doğru yazarın evde doğumu hastanede doğuma tercih etmesi, bebeğin sağlığı için yapılan tıbbi müdahaleleri bebeğin duygularının görmezden gelinmesi olarak anlatması tam bir saçmalık. O halde bırakalım bir adet k vitamini iğnesiyle engelleyebildiğimiz yenidoğan kanamaları-ki bu kanamalar beyinde olursa hastada bir engel gelişmesine hatta ölümüne yol açabilir- ev ortamında olsun ve bebek duygularına hiç müdahale edilmeden özgül doğum aurasıyla öteki tarafa uğurlansın. Doğum travmalarına acil müdahale edilmeyi yazar yenidoğanın doğumda hissettiklerini baskılamak olarak yorumlamış; nefessiz kalan bir yenidoğana dokunmamak onu ölüme terketmek oluyor yalnız Alice. Bu kitabı yazacak kadar yeteneği olan birinin bilim düşmanı olmasını ve bilimi duygu düşmanlığı ile itham etmesini hayretle okudum. Evet, bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden buz gibi soğutabilir.
Sefa Bozkurt isimli okura yanıt verildi
Tuğba℘
Burası benim kişisel profilim, ne yazdığımdan ve düşünce yapımdan size ne?
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden soğutabilir mi?
Alice Miller tarihî birkaç karakterin çocukluk ve aile yaşantılarından bilgiler vererek o kişilerin yönelim ve kişilik özelliklerinin nasıl şekillenebildiğini örneklerle anlatıyor. Çocukluk travmaları, çocuklukta maruz kalınan ve yetişkin gözünden önemsiz, çocuk gözünden dönüm noktası olarak görülebilen olaylar her zaman ilgimi çekmiş; insanlara yaklaşırken, onları anlamaya çalışırken aklımın bi köşesinde hep yer etmiştir. Fikrimce Hitler ile kısa bir an için empati kurmak ona hak vermek değil, onun yaralı çocukluğunu anlamak ve yetişkinlikteki davranışlarını temellendirmek olur. Kitap, bunu yapabilmesi açısından başarılı. Ancak sonlara doğru yazarın evde doğumu hastanede doğuma tercih etmesi, bebeğin sağlığı için yapılan tıbbi müdahaleleri bebeğin duygularının görmezden gelinmesi olarak anlatması tam bir saçmalık. O halde bırakalım bir adet k vitamini iğnesiyle engelleyebildiğimiz yenidoğan kanamaları-ki bu kanamalar beyinde olursa hastada bir engel gelişmesine hatta ölümüne yol açabilir- ev ortamında olsun ve bebek duygularına hiç müdahale edilmeden özgül doğum aurasıyla öteki tarafa uğurlansın. Doğum travmalarına acil müdahale edilmeyi yazar yenidoğanın doğumda hissettiklerini baskılamak olarak yorumlamış; nefessiz kalan bir yenidoğana dokunmamak onu ölüme terketmek oluyor yalnız Alice. Bu kitabı yazacak kadar yeteneği olan birinin bilim düşmanı olmasını ve bilimi duygu düşmanlığı ile itham etmesini hayretle okudum. Evet, bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden buz gibi soğutabilir.
Sefa Bozkurt isimli okura yanıt verildi
Tuğba℘
Bu konu neden sizin için bu kadar önemli?
Bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden soğutabilir mi?
Alice Miller tarihî birkaç karakterin çocukluk ve aile yaşantılarından bilgiler vererek o kişilerin yönelim ve kişilik özelliklerinin nasıl şekillenebildiğini örneklerle anlatıyor. Çocukluk travmaları, çocuklukta maruz kalınan ve yetişkin gözünden önemsiz, çocuk gözünden dönüm noktası olarak görülebilen olaylar her zaman ilgimi çekmiş; insanlara yaklaşırken, onları anlamaya çalışırken aklımın bi köşesinde hep yer etmiştir. Fikrimce Hitler ile kısa bir an için empati kurmak ona hak vermek değil, onun yaralı çocukluğunu anlamak ve yetişkinlikteki davranışlarını temellendirmek olur. Kitap, bunu yapabilmesi açısından başarılı. Ancak sonlara doğru yazarın evde doğumu hastanede doğuma tercih etmesi, bebeğin sağlığı için yapılan tıbbi müdahaleleri bebeğin duygularının görmezden gelinmesi olarak anlatması tam bir saçmalık. O halde bırakalım bir adet k vitamini iğnesiyle engelleyebildiğimiz yenidoğan kanamaları-ki bu kanamalar beyinde olursa hastada bir engel gelişmesine hatta ölümüne yol açabilir- ev ortamında olsun ve bebek duygularına hiç müdahale edilmeden özgül doğum aurasıyla öteki tarafa uğurlansın. Doğum travmalarına acil müdahale edilmeyi yazar yenidoğanın doğumda hissettiklerini baskılamak olarak yorumlamış; nefessiz kalan bir yenidoğana dokunmamak onu ölüme terketmek oluyor yalnız Alice. Bu kitabı yazacak kadar yeteneği olan birinin bilim düşmanı olmasını ve bilimi duygu düşmanlığı ile itham etmesini hayretle okudum. Evet, bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden buz gibi soğutabilir.
Sefa Bozkurt isimli okura yanıt verildi
Tuğba℘
Siz bilim kitaplarında bu yazıyor dediniz, ben de uydurmayın dedim; şimdi diyorsunuz ki uydurmadım bu benim kendi görüşüm. O zaman arkanıza bilim kitaplarını almayın Sefa bey, kitaplarda bu yazıyor demeyin, yazmıyor çünkü. Doğayı yadsıdığım kanısına nasıl vardığınızı hiç anlamadım o yüzden o söyleminize herhangi bir cevap vermiyorum. Bir prensin fantezisi en optimal doğum pozisyonuna uyuşuyor diye neden rahatsızsınız? Belki prens boş zamanlarında insan anatomisiyle meşgul oluyordu; kötü mü etmiş de bir şey icat ettirmiş adam. Son söylediğiniz şeye gelecek olursak bilim din gibi dogmatik değildir, her zaman sorgulamaya açıktır. Şu an günümüzde olan bilim zaten geçmişte olanların “başka türlü” alternatifi; var olanı geri götürmeyin, bilimi kötüleyip doğumu mağaraya geri taşımayın.
Bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden soğutabilir mi?
Alice Miller tarihî birkaç karakterin çocukluk ve aile yaşantılarından bilgiler vererek o kişilerin yönelim ve kişilik özelliklerinin nasıl şekillenebildiğini örneklerle anlatıyor. Çocukluk travmaları, çocuklukta maruz kalınan ve yetişkin gözünden önemsiz, çocuk gözünden dönüm noktası olarak görülebilen olaylar her zaman ilgimi çekmiş; insanlara yaklaşırken, onları anlamaya çalışırken aklımın bi köşesinde hep yer etmiştir. Fikrimce Hitler ile kısa bir an için empati kurmak ona hak vermek değil, onun yaralı çocukluğunu anlamak ve yetişkinlikteki davranışlarını temellendirmek olur. Kitap, bunu yapabilmesi açısından başarılı. Ancak sonlara doğru yazarın evde doğumu hastanede doğuma tercih etmesi, bebeğin sağlığı için yapılan tıbbi müdahaleleri bebeğin duygularının görmezden gelinmesi olarak anlatması tam bir saçmalık. O halde bırakalım bir adet k vitamini iğnesiyle engelleyebildiğimiz yenidoğan kanamaları-ki bu kanamalar beyinde olursa hastada bir engel gelişmesine hatta ölümüne yol açabilir- ev ortamında olsun ve bebek duygularına hiç müdahale edilmeden özgül doğum aurasıyla öteki tarafa uğurlansın. Doğum travmalarına acil müdahale edilmeyi yazar yenidoğanın doğumda hissettiklerini baskılamak olarak yorumlamış; nefessiz kalan bir yenidoğana dokunmamak onu ölüme terketmek oluyor yalnız Alice. Bu kitabı yazacak kadar yeteneği olan birinin bilim düşmanı olmasını ve bilimi duygu düşmanlığı ile itham etmesini hayretle okudum. Evet, bir kitap tek bir paragrafla okuyucuyu kendisinden buz gibi soğutabilir.
Sefa Bozkurt isimli okura yanıt verildi
Tuğba℘
“Tarih boyunca” demişsiniz; gelişmenin, ilerlemenin, daha sağlıklı olmanın nesi kötü? Bu konuya bu kadar ilgiliyseniz tarihteki yenidoğan ölüm istatistikleri ile günümüzü karşılaştırabilirsiniz. Ben tıp fakültesi mezunuyum, hiçbir bilimsel kitabımızda doğum evde ebeyle olmalıdır diye bir ibare yok, bu söylediğiniz şey uydurma.