Nuriye Nergis Demir
@nergis_demir
İnsanın kendini tanıması başkasını tanımasından daha zordur her zaman. Kendine dönüp bakmak zordur zira. Eleştirmek, yetersiz hissetmek zordur. İnsan kendini hep ıskalar, bu yüzden başkalarıyla oyalanır. Oysa İslam ilk kendinle meşgul olmayı kendinde yapamadığını başkasında aramamayı öğütler.
Günümüz sorunlarını ayet ve hadis çerçevesinde ele alan, aslında çoğumuzun bal gibi bildiği ama "unuttuğu" gerçekleri naif ve etkili bir dille sunan ( benim suratıma fena çarptı bazıları) , hadi kalk silkelen Müslümansan ayağa kalk dedirten her satırı çizmek istediğim bir eser.
İlkeleri olmalı bir insanın şaşmayan, her durumda esnemeyen, amacı olmalı sonuna kadar gittiği ve önce kendini ama önce kendini eğitmeli ki başkasına da sonra illa ki faydası olur. Gerek onuruyla, duruşuyla, gerek konuşmasıyla, yaptığıyla, gerek duasıyla.....
İnsanın içine nebevî yöntemle bakmak daha bir ağır, daha bir sorumluluk hissettiriyor inanan için.
Ez cümle sevgili vaizemiz "Ey Müslüman kendine gel " demiş kendini müslüman olarak gören herkese .....
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Olasılıklar,
Anı yaşamak,
Beklentisizlik,
Kabullenmek,
Bakış açısı,
Pes etmemek...
Çok duyulan, çok sıradan ama bir o kadar da kafa karıştırıcı...
Bilinen ama uygulanmayan düşünce biçimleri...
Yine en ihtiyacım olduğu anda okumaya uzun bir ara verdiğim anda geldi buldu beni.
Varlığımı sorguladığım, kendimi yetersiz, gereksiz, önemsiz hissettiğim bir anda... Belki de bu yüzden "Nora" ile özdeşleştirdim kendimi... Sevgisizlik, sevgi arayışı...
Oysa kendine vermediği her şeyin fakiridir insan. Vermediği sevginin, önemin, özenin....
Her şeye fazla mı anlam yüklüyoruz? Bu kadar kaygan bir zeminde yaşarken her şeyin sabit olmasını beklemek nasıl bir aymazlık?
Olasılıkların ne kadar farkındayız ya da küçük ayrıntıları görebiliyor muyuz? Baktığımız da ne gördüğümüzün farkında mıyız ya da gerçekten olduğumuz gibi kendimizi kabul ettik mi?
Aşağı yukarı günümüzde birçok yerde duyduğumuz, karşılaştığımız, bildiğimiz düşünceler... Ne kadarını içselleştirdik?
Ben hiçbirini içselleştirememişim...
Hala başkaları benden her zaman daha önemliymiş. Hala kendimi kabul edip sevememiş ve yeterince özen gösterememişim. Tüm bu yetersizlik, önemsizlik, gereksizlik, "fazlalık" hissi kendimden başka her şeyi önemseme ve kendime vermediğim önemi başkalarından beklemeyle alakalıymış.
Hani bilirsin, araştırırsın, okursun da içsellestirmezsin. Benimki o hesap. Bir şey yaşamam ve tam da o anda bu kitabın elime geçmesi gerekiyormuş.
"Kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım." Hayatımın özeti gibi....
Bir araştırma olmasının değeri oldukça fazla. Özellikle önyargıları bulunan "batılı" bir akademisyenin önyargılarını yıkıp hayranlık derecesine geldiğini görmek güzeldi. Ancak kitap fazla ayrıntıya boğulmakla birlikte, anlatının geçişleri sıkıntılı ve üslup eksikliği söz konusu. Belki çeviri ile alakalı bir durumdur üslup ancak diğerleri ile ilgili aynı şeyi düşünemeyeceğim.
Fazlaca sıkıldığım, aralara farklı kitaplar aldığım ve okumam gereken makaleler de eklenince elimde sürünen bir kitap oldu.
Önyargısını ne kadar yıksa da taraflı bir bakış açısı olduğu kesin. Özellikle Selçuklu ile ilgili yazdıkları tarafsızlığını gölgeler nitelikte.
Pek keyif alamadığım bir kitap oldu.
Çok sevdiğim ve değerli hocam Fatih Yıldız'ın kitabını okumak benim için çok önemliydi. Zira derste anlattığı bazı şeylerin hap bilgi olarak kitapta bulmak keyif vericiydi.
Hocanın kendine has üslubu, dikkat çektiği noktalar, kullandığı cümleler ve özellikle dipnotlar harikaydı. Evet dedirtti, bu benim hocam. Nerde okusam o, olduğunu anlardım.
Kitapta Osmanlı'nın inhitat sürecini birçok yönden ele almanın yanında modernleşmede asıl ve en önemli nedenin Ruslar olduğu vurgusu yapılmaktadır. Bu söylem salt tarihi bir tahlilden ibaret olmayıp sosyolojik arkaplanı verilmekte ve edebi eserler üzerinden de ilerletilmekyedir.
Kendisinin edebiyata, şiire düşkünlüğü de kitapta kendini gösteriyor. Kendisi hocam olduğu için kendimi şanslı hissediyorum. Dinlemenin yanında yazdıklarını da okumak oldukça keyifli.
..... Kitap bir başka yazar olan Fatih Yıldız üzerine kaydedilmiş 1000K da ancak kitabın yazarı şuan Düzce Üniversitesi Sosyoloji bölümü Dr. Ögr. Üyesi Fatih Yıldız 'dir. İsim benzerliğinden bir karışıklık olmuş sanırım.
Elim yorum yapmaya gitmedi bir türlü... Günlerce beynimde döndü durdu kitap, hayat ve çocukluğum.
Yıllar önce daha çocukken "Hay" isimli bir animasyon izletmişti amcam bana. O kadar sevmiştim ki dönüp dönüp DVD den tekrar tekrar izlemiştim. Çocuğun yalnızlığı, kayıpları ve araştırarak, gözleyerek, 'aklederek' Allah'ı bulması beni çok etkilemişti. Etrafa bakışımı değiştirdi.
Bu animasyonun beni bu kadar etkilediğini nereden bileyim. Felsefe dersinde hocanın heyecanla anlattığı ve yeni keşfettiği 'Pratik Etik' kitabını ben bunları biliyorumun yanında bana yavan gelmesini ancak şimdi anlıyorum.
İbn-i Sina'nın Hay bin Yakzan'ını bilmiyordum. İlgiyle okudum. Semboller, gizler hep hoşuma gider. Görünenin arkası hep derdim.
İbn-i Tufeyl'in Hay bin Yakzan'ına geçince bir kaldım. Tüm izlediklerim gözümün önüne geldi. Gülümseyerek okudum tüm satırları. Çok merak ettiğim kitabın küçük bir bölümünü, yansıtılabilindiği kadarını yıllar önce defalarca izlemişim. Etrafımda bana değerli olduğumu hissettiren ve değerli olanları önüme getirenlerin olduğunu bilmek o kadar güzel bir nimet ki.
Okudukça daha derinlere götüren, düşündükçe daha da kendini açan bir kitap. Hayatın her anında, her döneminde okunması, iç sıkışması yaşandığında hayata dair ufak bir gerçekliği görmek için bakılması gereken kitaplar arasında benim için.
