Benden çok uzakta bir ben, aynada.
Yaklaştıkça yüzüne, uzaklaştı benliğim.
Sessizce çekip almak istedim bu tarafa,
O yabancı ben değildim.
Kayboluşunu arıyordu, bir şiirinde şair.
Demem o ki;
Bir ben değilim kaybolan,
Bir bendim kendini bulamayan.
Naif bir çiçeğin yanında biten yabani ot gibi
Söküp attılar köklerimden,
Dönüp bakmadılar,kalakaldım.
Olsundu... insanoğlu,
Olmuşa üzülür,ölmüşe ağlardı!
İnsanoğlu bu,nelere alışmazdı.
Zaman her şeyin ilacıydı.
Şu köşeyi dönünce, bu ay da çıkınca demekten yoruldum.
Zaten mevsimleri saymayı da bıraktım.
Anladım bulamayacağımı,
Can bedenden çıkmadıkça.
Diyar diyar gezdim içimde
İçimde bir yer buldum.
Annemin kucak sıcaklığı,sığındım hemen.
Isıttım ellerimi ve ayaklarımı.
Buldum sonunda çocukluğumun bir yanını
Sığındım hemen, ısıttım ellerimi ve ayaklarımı.