Özge Ünal
@nermas
Sesimizin değerini susturulduğumuzda anlarız
Herkes ölünce ardında bir şeyler bırakmalı, derdi dedem. Bir çocuk, bir kitap, bir tablo, inşa edilmiş bir ev veya duvar, yapılmış bir çift ayakkabı. Veya ekilmiş bir bahçe. Elinin bir şekilde dokunduğu bir şey, öldüğünde ruhunun gideceği bir yer olsun diye; böylece insanlar ektiğin o ağaca veya çiçeğe baktığında, sen orada olursun.
Herkesin hatırlamak istediği ve hatırladığı bir kitabı vardı.
Puan vermedi·202 syf.·
2024 31. kitabı
Kitaplar aptal, salak olduğumuzu bize hatırlatmak için var.
Belki kitaplar bizi mağaramızdan biraz çıkarabilir. Belki hep aynı, lanet olası, çılgınca hataları yapmaktan alıkoyabilirler bizi!