Çok zordur uğruna açtığın yollardan boynu bükük geri dönmek.Biz ki ölüm geldiğinde "Hayırdır?" diye soracak kadar iyi niyetli insanlarız.Çıkarsız sevecek kadar hoşgörülü,karşılığını alabileceğimizi düşünecek kadar safız.Hak etmiyoruz bazı ölümleri.Belki ölmekten değil ama unutulmaktan korkuyor insan.
Bazı insanlar sevmedikleriyle yaşar,unutamadıklarıyla ölür.Hangisi olacağız Allah bilir.Kalp anlamaz,yalnızca sever.İşte bu yüzden bazı mevsimler bir günde biter.
Kimse bilemez ne olacağını.Aşk,bir bilinmezin içine bilerek düşmek değil midir zaten?...Sen çok fedakar bir insansın.Sevdiğin için yapamayacağın iyilik yoktur,bilirim.Ve sen bir kalbe tutunurken,neleri bırakacağının hesabını yapmaz asla.Ama her aşk bir fedakarlık olsa da her fedakarlık bir aşkı getirmiyor yanında.
Hayatımdan çıkan,beni kendinden kurtaran herkese teşekkür ederim.Çok ağır bir hastalığı,sonunda yenmiş kadar hafifim.Yokluğunuz harika bir ilaçmış.
Frida Kahlo