İlk 5 hikaye gerçekten mükemmeldi. İnsanın,hakikatın gerçekliği karşısında ne kadar minimal ve dayanıksız olduğunu çok güzel göze vuruyor. Hakikat,insanın en azından şuanlık kavrayabileceği kadar basit bir durum değil.
Lakin 5. Hikayeden sonra gerçekten kitap bir hayal kırıklığı. En azından benim için…
Bunu araştırdığımda asıl sebebinin chambers’ın korku türü değil,romantik toplumcu bir yazar olarak kariyerini idame ettirdiği,bu bölümlerin dergilerden toplanıp eklendiğini öğrendim. Ne yalan söyleyeyim beklentilerle okuduğum kitabın aniden tonu bu kadar değiştirmesi moralimi bozdu,zorlayıp bitirsemde The demosielle d’yds’den sonra hiçbir bölümü o çitaya ulaşamadı.