Henüz hiçbir şey yapmamıştım, ama kendimi değişmiş hissediyordum. Sokaklarda başka türlü yürüyor, başka türlü bakıyor ve görünüyor, kendimi başka türlü ifade ediyordum.
Öfkeliydim, kendime karşı öfkeliydim. Bana hep böyle olur. Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden ben yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.