Nesarf
@nes_arf
"Derdi olan insan okur, derdi olmayan da okuyarak dert sahibi olur."
119 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Hiçbirinin yaprağı kendisine değmeyen onca dallı budaklı ağaç, gözünün önünde köklendi, boy attı, çatallandı. Budandı ya da kuruyup gitti.
Reklam
Uykusunun en derin yerinde bile zehirli bir şey kalbini yaktı, bütün damarlarını dolaştı. Bunu uyurken değil ama uyandığı zaman anlıyordu. Öyle yorgun açıyordu ki gözlerini, Allah muhafaza. Adım atarken sallanıyordu. Bazen fazladan attığı her adım yorgunluk hanesine yazıldı. Bedeni taşınacak bir yüktü ve ne kadar ağırdı. Fakat bazen de ruhu bedeniyle birleşmiş, ne ruh ne beden olan bambaşka bir maddeye dönüşmüş oluyordu sanki. Ama o zehir yerli yerindeydi yine de. Ne kopan fırtına ne yağan kar ne yağmurun sağnağı yetti o zehri seyreltmeye. Kısacık kış günleri gibi uzun yaz günlerini de tesbih taneleri gibi birbirine eklerken bugünü bitirse yarından korktu Mücella. Zaman öyle geçmiyordu.
Akreple yelkovan saatin tam olarak sekiz buçuk olduğunu gösteriyordu.Yapacak bir işi olanlar için geç, yapacak işi olmayanlar için ise çok erken.
Kendisine bir şey olduğunun farkındaydı ama ne olduğunu tam olarak çıkaramamıştı bile. Önünde ölüm üzerine düşünebileceği uzun yıllar, yangından geriye ne hasar kaldığını ancak dumanlar dağılınca anlayacaktı. Yara sıcakken duymamıştı acıyı. Gerçek acı zamanla başlayacaktı.
Bu dünyada beden gibi mezar toprağı da tek mülkiyetti.
Reklam