N.
@nese_demirel
15 Kasım 2003
47 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Puan vermedi
Herkesin kitaplığında bulunması gereken, müzesinde bulunması gereken bir kitap mutlaka okumanızı tavsiye ederim. Günümüzde yaşadığımız üzgün olaylar, kimsenin mutlu olmayışı, hayatından memnun olmadıklarını anlatmaktadır.
Reklam
Uzun bir süre kimseyle konuşmadım; içime döndüm. Dünya ile arama uzaklık koydum. Dünya güzeldi, içim de güzel olsun istedim. İçimde bir suçluluk, hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum. Böylece hiçbir şey olmamış gibi yapmaya başladım. Hiçbir şey olmamış gibi yaparsanız ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa hiçbir şey olmaz sonunda..
Annenin günlüğüyle başlayan kitap, kocasının savunması ve tekrar kızının günlüğüyle son buluyor. Yazarın okuduğum ikinci kitabı oldu ve dilini başarılı buldum. Kadınların iç dünyasını bir erkeğin anlatma fikri zor görünse de yazar bunu yapabilmiş. Bu açıdan ilk bölüm gayet etkileyiciydi ancak kızına gelince biraz “acele” yazılmış gibi geldi. Annedeki derinliği kızında çok fazla bulamadım. Klasik rafında yer alan bu kitap, üslup olarak kesinlikle sıkıcı değil ve çok kolay okunabiliyor. Zorlayıcı bir tarafını yok. Tabi okuduğumuz daha karmaşık metinlere göre birazcık zayıf kalabilir, bu da zaten kötü bir şey değil.
