nesebe
@nesebe
psikolog
ankara
9 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Ben ki kendimi sakladım bunca zaman, inci gibi.
Korumuştum deniz içinde hislerimi, kaya gibi.
Kaç fırtına geldi geçti, dokunmadı bana biri.
İki gülüş, bir dokunuş, kuruttun sen denizimi.
Başta kalbi balıklar tek, bilinçsizdi ama özgür.
Gördüğü an peşindeydi, kalesinden kaçmış sürgün.
Dokunulunca çok mutluydu, etrafında tonla örgü.
Habersizdi olanlardan, aşkı aptal,mutlu o gün.
Son nefesi bir taş üstte, dedi ona: "Elbet bir gün."
O gün hiç gelmeyecekti.
Aşk, ihanet yazdı o gün.
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
O olmazsa yaşayamam demeyeceksin.
Yaşarsın işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
ama bir tek en çok sevdiğin acıtabilirmiş...
C.Y.
Geliyor ve bir şekilde hayatına giriyor
İzin almak yok
Kapıyı vurmak yok
Bir anda tam hayatının ortasında duruyor 
O bunu öyle çok istiyor ki
Öyle emin görünüyor ki
İnanıyorsun
İndiriyorsun zırhlarını
Sevmesine izin veriyorsun
Ve sevmeye
Sevdiriyor kendini,sonra gidiyor
Sanki orda olmayı en çok isteyen
O değilmiş gibi gidiyor
Bir şey söylemeden gidiyor
Ve arkasından sadece bakıyorsun
Niye gitti diye değil
Neden geldi diye kızıyorsun
Puan vermedi·208 syf.·
6 günde okudu
·2025 8. kitabı
