Bir şeyler yapıyorum; yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Sanki varoluşumuz, yaşamımız birtakım anlamsız, saçma sapan rastlantılara bağlı değil de derin ve kavrayamadığımız bir anlamı varmış gibi duyumsarız ve itiraf etmesek bile bu herkesin hoşuna gider.