Nesibe Nazlı Kaya
@nesibenazli
Şu anda okuduğu kitap
Fahrenheit 451 Üzerine Bir Takım Şeyler :)
Fahrenheit 451'i hafif hayal kırıklığı duygusuyla beraber az önce bitirdim ve şimdi, kitap hakkındaki düşüncelerimden bahsetmek istiyorum.
Bence kitap sosyal medyada bahsedildiği kadar mükemmel değil. Benim için, güzel noktalara işaret eden, üzerine düşünebilmem için ortam oluşturan, orjinal ama maalesef dili kötü bir kitaptı.
Kitaptaki ana olayları,-itfayecilerin söndürmek yerine yakması ve kitap okumanın yasak olduğu dünya tasvirini- kitaba başlamadan önce öğrenmiş ve büyük bir heyecanla okumaya başlamıştım. Fakat başlarda adapte olması çok zor oldu çünkü kitabın dilinin bütünsel bir akıcılığı yoktu.
Normalde bir kitabı okurken sanki o dunyadaymışım, o karakterlerle beraber yaşıyormuşum gibi bir özdeşleştirme ve yaşama hali olurdu. Fahrenheit 451de ise olaylar ilgi çekici olmasına rağmen bu hissiyatı hiç yaşayamadım. Bu sebepten dolayı, kitabı bir hayal kırıklığı ile bitirdim.
Fakat bu duyguya rağmen, kitabın işaret ettiği noktaların son derece kıymetli olduğunu belirtmek isterim. Özellikle kitabın yaklaşık 70 yıl önce yazılmış olduğunu göz önünde bulundurursak, bu kadar gerçekçi bir dünya kurabilmek bence çok büyük başarı.
Kitabın, insanların düşünmesini yasaklamak üzere bir dünya inşaa etmesi ve bunun sebeplerinin ve sonuçlarının net bir şekilde ifade etmesi sanırım en sevdiğim özelliğiydi.
Devlet, kitapların yakılmasının ve yok edilmesinin sebebini, insanları mutsuz etmesi olarak ifade ediyor. Dolayısıyla aslında bu dünya, insanları mutlu etmek ve onları huzursuz hissettiren her şeyden uzaklaştırmak üzere kurulmuş. Kitabı bu açıdan zaman zaman Aldous Huxley'in "Cesur Yeni Dünya"sına benzettim.
İnsanın mutlu olmasının en kolay yolu, onu düşünmekten uzaklaştıran eylemler ile uğraşması. Bunun içinse Fahrenheit 451'in dünyasında ilk olarak kitaplar yakılıyor,