Yazar -çoğu zaman kendisinin de yaşadığı- bir sorunu belirleyip şahsen nasıl çözüldüğünü adım adım anlatıyor size. Sonra da şöyle diyor:"Sevgili okur, benim yaptığımı şimdi sen de yapabilir, özgürlüğüne kavuşabilirsin artık." Ama bu kitap bir kişisel gelişim kitabı değil ve söyleyeceklerim daha karma şık olacak - bu da bir itirafla başlamak anlamına geliyor: Bu sorunu kendim de tam olarak çözmüş değilim. Hatta bunları salgın nedeniyle kapandığımız günlerde yazıyorum ve dikkat becerim hiç olmadığı kadar kötü durumda.
Kendinizi güvende hissetmediğinizde gevşeyemiyorsunuz, çünkü bedeniniz size "tehlike altındasın, uyanık kal" diyor. Yani uyuyamamak bir arıza değil, diyor Charles - "tehdit altında olduğunuzu hissettiğiniz şartlarda adaptif bir eylem". Uykusuzluğu gerçekten tedavi etmek için "kaygı ve stres kaynaklarını hafifletmemiz gerektiği" sonucuna varıyor Charles. Nedenleriyle yüzleşmek gerekiyor yani.
"Nasıl ki haftada iki gün gaz maskesi takmak kirliliğe çözüm değilse," dijital detoksun da çözüm olmadığını söylüyor James. "Kişiyi kısa süreliğine belli etkilerden uzak tutabilir. Ama sürdürülebilir değil, sistemik sorunlara dokunmuyor."