neslihan mimaroğlu
@neslimimaroglu
iç mimarlık
İstanbul
18 Ocak 2002
29 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
İnsanın aşkından ölmesinin dilde hoş görülebilir şiirsel bir abartı olduğunu düşünmüşümdür hep. O akşam, bir kez daha kedisiz ve onsuz olarak eve döndüğümde, yalnızca insanın ölmesinin mümkün olduğunu değil, benim de böyle yaşlı ve kimsesiz bir halde aşkımdan ölmekte olduğumu anladım. Ama aynı zamanda bunun tam tersi bir gerçeğin de geçerli olduğunun farkına varmıştım: yaşadığım kâbusun verdiği zevki dünyada hiçbir şeye değişmezdim.
Reklam
Yeni yılın başlarında, sanki birlikte ve uyanık olarak yaşıyormuşuz gibi birbirimizi tanımaya başlamıştık, çünkü ben onun uyanmadan duyabileceği yumuşak bir ses tonu bulmuştum.
Yavrucuğum, bu dünyada yalnızız.
Kanı, dallara ayrılarak bedeninin en gizli yerlerine kadar dağılan bir şarkının akıcılığıyla damarlarımda dolaşıyor, aşkla arınmış olarak geri dönüyordu kalbime.
“Dikkatli olun, beyefendi, o evde adam öldürdüler.”
“Aşk uğrunaysa ziyanı yok.”
Reklam