Hayatta hiçbir şey, uğrunda ölmek için istenmez. Her şey yaşamamız için olmalıdır. Hatta biraz ileri gideyim, kendi yaşamamız için... Sen kafanın içindeki yokluğa o kadar saplanmışsın ki, derhal uğrunda can feda edecek bir şey arayarak ikinci bir yokluğa dalmak istiyorsun! Yaşamak, herkesten daha iyi, herkesten daha üstün
yaşamak, insanlara hakim olarak, kuvvetli, belki de biraz zalim olarak yasamak…
 dünyanın bütün intihar yöntemlerinden kaçmayı başardım. Ancak bütün bu güzelliğin boşa gitmesi karşısında kalbim muhakkak defalarca duracak. Tam ortadan ikiye bölünecek. Bir parçası kalacak geride. Hiçbir doktor anlam veremeyecek geride kalan yerlerime. Bu kadar muntazam kırılan bir kalp hiç görmedik diyecekler. Oysa hala atıyor olacak kalbimin diğer yarısı.
Beni, senin kadar seven biri olmayacak; kabul. Derin yaralarımı bir tek sen anlayacaksın çünkü senden ötürü varlar. Birbirimizi bu kadar sevdiğimiz için hep yalnız kalacağız.