"Şaraplı ekmek güzel miydi, Totoca ?"
"Bilmem. Tadına bakmadım."
"Neden ?"
"Gırtlağıma bir şey düğümlenmişti, yediklerim boğazımdan geçmek bilmiyordu... Uyuyalım. Insan uyudu mu her şeyi unutur."
"Çocukların yatma saati geldi," dedi.
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.
Belki bütün suç, elektrik şirketinin kestiği ışığın yerini almış gaz lambasının ölgün ışığındaydı. Belki...