*Ebeveyn olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?Kendini hep en kötü anlarına göre yargılaman.Milyonlarca doğru şey yapmış olabilirsin ama tek bir şeyi yanlış yaptığın anda sonsuza dek çocuğuna salıncak çarparken telefonuna bakan baba olursun....Ebeveynler hatalarıyla tanımlanır.
*Bazen biriyle beraber yaşadığında ve çocuk büyüttüğünde hayatın ağaca tırmanmaya benzediğini düşünüyorum.Tırmanıyorsunuz,tırmanıyorsunuz,tırmanıyorsunuz ve yol boyunca birbirinizi doğru düzgün görüyorsunuz bile.İnsan gençken fark etmiyor ama çocuk olunca her şey değişiyo ve bazen enlendiğin insanı bir daha hiç göremeyecekmişsin gibi geliyor.Artık her şeyden önce ebeveyn ve takım arkadaşı oluyorsunuz...Kendi kendime sürekli öneli olanın aynı ağaca tırmanmaya devam etmek olduğunu söylüyordum,er ya da geç aynı dalda buluşacağımızı düşünüyordum.Ama zaman sandığından çok hızlı geçiyor,birbirinize sıra gelmiyor.