"Ya da bir tükeniş mi bu edilgenliğimden.
Nasıl, ne gibi
Kime ve neden.
Bir özlemdir sadece her açtığı gedikten
Sızan, acısını duyuran ve gereksindiren."
"Bıktım içleri dopdolu, yaşayan çizgilerden
Tezgahımda gezinen ve ellerimde
Bıçağımın altında yolumu kesen
Büyüyen, yayılan, dolduran dört bir yanımı
Ve bölen benliğimi, ayıran beni kendimden
Bıktım içleri dopdolu
Yaşayan çizgilerden."
"Ve bana kızıyorlar, bilmem ki, nedense kızıyorlar
Başımda duruyorlar, yanımdan geçiyorlar, ansızın geri dönüyorlar
Üstüme dikiyorlar birden gözlerini
Konuşsam konuştuklarımı
Düşünsem düşündüklerimi götürüyorlar
Ne yapsam götürüyorlar, mesela
Sabahları ben uyanır uyanmaz
Dışarı çıkar çıkmaz yolumu kesiyorlar
Yalnız yolumu kesseler iyi, bir de bakıyorum ki yüzlerine
Çoktan onların olmuş gece gördüğüm rüyalar"