“… ancak aynı zamanda tutarsız ve pişmanlığın acısını çekmekle meşgul bu budalalar, büyük hazları deneyimleyecektir, yine de kabul etmelisin ki, her tür acıdan yoksun olduklarında, sağlıklı zihinden de yoksun olurlar, diğer birçoklarının başına geldiği gibi…” (s.17)
“… bir insanın yaşamına daimi bir neşenin ve kendi derinliğinden gelen soylu bir mutluluğun dahil olması öyle temel bir zorunluluktur ki, insan ancak bu sayede kendinde bulunan şeylerden keyif duyar ve sahip olduklarından fazlasını istemez.” (s.8-9)