O an,söyleyebileceğim kadarını söylemeye karar veriyorum.Yazmaya.Bağırmak,haykırmak için başka olanak yok.İşte bağırıyorum.Ve beni duyan gene benim.
“Sen düşüncelerle yaşıyorsun,diğerleri gerçeklerle.”
Her gidenle gitmek istedim.Her yolculuğa çıkmak.Hiçbir yere gitmesem de,sürekli yolculuklarda olduğumu algılamakta geç kalmadım.Ama genç yaşlarda,henüz bana,yaşamımı yaşanır kılan bu duyguya varmadan önce,gidememek,derin,derin,derin bir acıydı