Ceren Özkök
@neyleyim
Ardımda hatır(a)lar bırakmak için...
Bir gün oğlunun bedeninin önünden geçerken: "Bu hatip ne zaman minberden inecek" dedi. Söz anlaşıldı mı bilmiyorum? Bir ana oğlunun başsız ve cansız bedenine hatip/ konuşan diyordu; çünkü o çok iyi biliyordu ki aslında oğlunun o hali çok şey söylüyor, duyanlara, anlayanlara çok mesajlar veriyordu. Orada hak adına kesilen başın diri; ama bağırıp çağırıp ortalığı velveleye veren Haccac'ın ise ölü olduğunu Esmâ validemiz çok iyi biliyordu.
Reklam
Esmâ validemiz bir gün bir hayır yapacak, yapacağı hayrı sayıp hesaplayarak verecek...O anda Efendimiz Aleyhisselam içeriye girecek, Esmâ validemizin hayır adına ortaya koyduğu gayreti görünce diyecek ki: "Sayma Ey Esmâ! Saymadan ver; saymadan ver ki Allah da sana saymadan versin!" O günden sonra Esmâ validemiz eline geçirdiği ne varsa, saymadan hesap etmeden anında Allah yolunda infak edecekti...
Sana hıncını göstermiyorum
Bulduğum cam kırıklarını, tozlu yürekleri
Kirli suları, sürgün kuşları satılık sözcükleri, pazarlık konusu vicdanları
Kiralık kalemleri
Yağma edilen insanı
Hiçbirini duyurmuyorum
Ben diğerleri gibi olamam. Diğerlerinden bir kir bulaşsın istemem üzerime. Sana farklı, apayrı olmak istiyorum. Sana durulanmış kelimelerle gelmek istiyorum. Seni küçük, önemsiz şeylerle oyalamak istemiyorum. Ama bu, 'önemli küçük şey'leri ihmal edelim anlamına gelmiyor.
Hissiz, meraksız insanlar görüyorum etrafımda. Rahmani olana meraksız tabii. Yoksa onlar da abur cubur ne varsa meraklılar canım, insanı insanlıktan çıkaran, küçülten ne varsa onun peşine düşmekte çok başarılılar.
Bir ellerini açabilseler; Allah'tan dilemeyibir becerebilseler el açıp...Hakka el açan insanda ne kuvvetler gizli...
Eller, ellerimiz...Ne kadar çok şey yapabileceğimizi yeterince bilemediğimiz ellerimiz.
Reklam