Ayşe

Ayşe
@neyseneyse
Her şeyi düzeltmeye kalkışmanın yok ettiği...
Hamlet William Shakespeare Bir söğüt var şurada, ırmağın üstüne sarkmış, Gümüş yaprakları sularda yansıyan Ophelia oraya geldi garip çelenklerle, Düğün çiçekleri, sarı yabanotları, papatyalar, Bir de o uzun mor çiçeklerden, şu çobanların Söylemesi ayıp bir ad verdikleri, Genç kızların ölü parmağı dediği çiçekler. Orada, çelenklerini asmak için belki Tırmanırken söğüdün sarkan dallarına, Kıskanç bir dal kırılıvermiş Ve Ophelia düşmüş bütün çiçekleriyle Gözyaşları içine ırmağın. Etekleri açılıp yayılmış da sulara Bir süre kalmış ırmağın üstünde denizkızı gibi Başına gelenden habersiz, Ya da sularda yaşamak için yaratılmış gibi, Türkü söylüyormuş Ophelia Bölük pörçük halkı türküleri. Ama ne kadar sürebilir bu? Su içip ağırlaşınca etekleri Kesip zavallıcığın güzelim tatlı sesini Ölüm çamurlarına batırmışlar Ophelia'yı.
Ayşe
~"Zavallı Ophelia'm benim, sulardan bıkmışsındır artık"~