Çağla
@neytarok_
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok iyi olduğum için kendime “aptalım” dedim. Oysa bu, başkalarının bana empoze ettiği hastalıklı bir düşünceydi. Aslında sorun bende değildi; çevremdeki insanlar benim kadar iyi olmadığı için, ben de zamanla kendimden ödün vermeye başladım. Hatta bir noktada, onların bakış açısına uyum sağlamak adına kötü davranışlar sergiledim. Sonra tekrar kendim olmaya, yani iyi biri olmaya döndüm. Ama bu sefer de yine aşırıya kaçtım. Ve insanlar bunu kullanmaktan geri durmadı. Çünkü fark ettim ki, çok iyi biri olduğunuzda, yaptığınız en küçük hata bile başkalarının gözüne batıyor. Bugün şunu çok net anladım: İnsanlar çoğu zaman iyi olmayı ya da çok iyi olmayı “saflık” ya da “salaklık” olarak görüyor. Oysa gerçek şu ki, iyi olmak salaklık değildir. Ama sınırları olmayan, aşırı iyilik sağlıksızdır. Bu ince çizgiyi anlayamayan, duygusal zekâsı düşük ama kendini sözde “analitik” sanan birçok insan var. Hayata sadece çıkar üzerinden bakıyorlar. Oysa hayat sadece çıkar değildir. Eğer iyilik, güven ve anlaşma gibi kavramlar olmasaydı, zaten toplumsal düzen diye bir şey olmazdı. İnsanlar kötülüğü o kadar normalleştirdi ki, iyi olmayı zayıflık sanmaya başladılar. Her şeyi çıkar üzerinden değerlendirmek, aslında oldukça problemli bir bakış açısıdır. Eğer insan kendi içindeki kibri yenemezse, bu hastalıklı düşünce yapısını “insan doğası” diye kabul eder ve sorgulamadan yaşar. İşte bu gerçekten rahatsız edici bir durumdur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sürekli gülümsemekte sürekli asık suratlı olmak gibi zehirli.1000Kitap
O zaman yurt dışındaki bir çok insan aslında gerçekten gülümsediği için değil de rol yaptığı için mi böyle? Bu nezaket olabilir ama bir şey sahteyse bu nasıl kibarlık olabilir ki? Bu birileri rahatsız olmasın diye yalan söylemeye benziyor ve kimsenin gerçek duygusunu bilmiyorsun. Joker filmi buradan mı çıkmıştı? Belli oluyor.
Çocukluğumdan beri sürekli düzeltilmeye çalışıyorum. Sanki bozuk bir robotu tamir etmeye çalışmak için komut ve talep veriyorlardı. Size diyorum. Hepimiz aynı olursak insan diye ne kalır?
Yakınlarıma Şunu Yazdım:1000Kitap
Etrafımda tek bir insan kalmasa bile doğru olduğuna inandığım değerlerim varsa bunları söylemekten çekinmem. İçime de atamam. Kendim olmaktan eğer doğruysam başkaları istemiyor, engelliyor diye vazgeçemem. Özgür doğmadım. Ama özgür kalmak istiyorum. Her şeyimi birileri istiyor diye değiştirsem ben diye bir şey kalır mı? O zaman bir kişilik kalır mı? Bir robot kalır. İnsan kalmaz. İnsanların beklentileri bitmek bilmez. Niye mi profilim robot? Farklıyım diye robot olmakla suçlandım. Başta üzüldüm ama sonra robotların insanlardan daha iyi olduğunu gördüm ve bunu iltifat gibi düşündüm. Ama ben bir robot elbette değilim. Kendime ait düşüncelerim var. Beni bilinçli bir varlık gibi hissettiren tek şey bu. Elimden almamalısınız.