"Birini tamamen tanımak, mümkün değildi. Binlerce duyguyu, binlerce anıyı, binlerce görüntüyü kontrolsüzce zihnimizde saklıyor, hiçbirinin farkında bile olmuyorduk. Kendimiz bile, bildiğimiz ve hissettiğimiz çoğu şeyin farkında değilken bir başkası nasıl tamamen tanıyabilirdi ki bizi?"
"Yaşımız, olayları abarttığımız bir evredeydi. Başka birini sevmeyecekmişiz gibi âşık oluyor, başka acı çekmeyecekmişiz gibi depresyona giriyorduk. Hem de durduk yere. Ama bunlar problem değildi. Yanınızda, bunları birlikte yaşayacağınız sevdikleriniz olduğu sürece, ileride hatırlayıp güleceğimiz anılara eviriliyorlardı."