dikistutmaz
@ngversion
kendime kurmaya çalıştığım bu hayata zorla dahil olmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum.
" Ben bir kuşu altın kafesinden aldım ve onu korumak istedim. O uçmak istedi, bencillik edip kanatlarını yaraladım benimle kalması için. Onu kendime hapsederek koruyacağımı sandım ama yapamadım. Kurşunlardan bedenini korumak isterken aslında kalbini ve ruhunu delik deşik ettiğimin farkına varamadım."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kapanmaz mı yaralarımız?"
"Asla. Hiçbir zaman iyileşmeyiz biz. Ailenin açtığı yaraları hiç kimse, hiçbir şey kapatamaz."
"Bana sağır olmak isteyen insanların kulağının dibinde haykırsam ne değişir?"
" Her seferinde daha fazla düşüyor, yaralarıma yenilerini ekliyor, daha ağır acılara katlanmak zorunda kalıyordum. Bildiklerim yalan çıkarken her taşın altında bilmediklerim saklıydı. Taşlar ise ağırdı. Benim kaldırıp altını bakamayacağım kadar ağırdı hem de."
"İnsanın zihni neyle meşgulse rüyasında onu görür. Hele içiniz rahat olmadı mı, gerçeğe ne kadar da uyar rüyalarımız!"