dikistutmaz
@ngversion
kendime kurmaya çalıştığım bu hayata zorla dahil olmaya çalışıyormuş gibi hissediyorum.
"Onun kaburgaları... Sarılmam ve mahkûm olmam için yaratılmıştı sanki..."
Reklam
"Gelmeni istiyorum ama gelme. Yanarız."
"Yanalım. Yan benimle."
"Yanarım senin için. Ama seninle yanamam. Seni yakamam."
"Küllerim de senin olurdu."
"Yıkılmak sadece binalara mahsus bir şey değildi. İnsanın içinde depremler olduğunda kalbi, ruhu yıkılabiliyordu."
"Düşüyorduk, acıdan bazen ağlıyorduk. Ama sonra kalkıyorduk Canımızın acısını önce önemser, ardından yok sayardık. Hıçkırarak uyurduk bazen ama ertesi sabah kururdu gözyaşlarımız. Bazen bir enkaza dönüşürdük ama muhakkak yeniden inşa ederdik kendimizi. Solardık. Aniden bir damla suyla yeniden başkaldırırdık aykırı şekilde. Zaman. Zaman her şeye dermandı. Tek bir şeyden başka. İliklerimize kazınan insanın yokluğundan başka. Asırlar dahi geçse, geçmeyecek tek şey onların yokluğuydu."
"Sakallarının arasına gizledim hislerimi. Kesme onları..."
Reklam