@BlackHearts
Bir varmış bir yok muş. Anneleri ile birlikte küçük bir evde yaşayan üç küçük domuzcukvarmış. Artık evlerinden ayrılıp kendi başlarına yaşamayı. Kendi hayatlarını kurmayı öğrenmeleri gerekiyormuş. Bir gün anneleri üç küçük domuzcuğu yanına çağırmış. Yavrularım artık bu evden ayrılma zamanınız geldi. Gidip kendinize yeni bir hayat kurun. Ama sakın bunu unutmayın; Bu dünyada ne yaparsanız yapın en iyilerini yapmaya çalışın. Ertesi sabah üç küçük domuzcuk biraz üzgün biraz heyecanlı anneleri ile vedalaşmışlar. Ve düşmüşler yola ve biraz yol aldıktan sonra üç küçük domuzcuk kendilerine ev yapabileceği bir araziye gelmişler. En küçük domuzcuk yeni evini samandan yapmaya karar vermiş. Çünkü böylesi hem daha zahmetsiz hem de daha kolaymış. Böylece bir an önce evini bitirebilecek ve oyun oynamaya da daha fazla zaman kalacakmış. En küçük domuzcuk evini bir günde bitirmiş ve diğer domuzlara seslenmiş. -Bakın ben evimi bitirdim bile demiş. En büyük domuzcuk eve şöyle bir bakmış. -İyi de bu ev hiç sağlam görünmüyor. Ya kurt gelirse ondan nasıl korunacaksın, demiş. En küçük domuzcuk abisini hiç umursamamış. -Hiç bir şey olmaz merak etme, demiş. Ortanca domuzcuk da evini tahtadan yapmaya karar vermiş. Ormandan topladığı ağaç dalları ile kendine küçük bir kulübe yapmış. Onun evini bitirmesi tam üç gün sürmüş. Bu ev saman evden biraz daha sağlammış. En büyük domuzcuk onunda yanına gelmiş. – Kardeşim iyi güzel yapmışsın da bu ev hiç sağlam görünmüyor. Kurt gelirse bu ev seni koruyacak mı? diye sormuş. Ortanca domuzcuk hemen cevabı yapıştırmış. -Hiç bir şey olmaz merak etme bu ev çok sağlam. Peki benden söylemesi sonra uyarmadı deme. İki küçük domuzcuk yeni yaptıkları evlerinde keyif yaparken en büyük domuzcuk sürekli çalışıyormuş. Çünkü o evini tuğladan ve taştan