Bu dünyada çobansız da kopeksiz de yaşanabilirmiş.ama bunu anlamak için her defasında bu kadar kanlı kurbanlar verecek olursak pek cabuk neslimiz kurur. Bari siz gözünüzü acın da ilerde başınıza yeniden itler hele kendilerini kurt sanan palavracı itler musallat olursa sürüyü canavarlara paralatmadan onlari def etmeye bakin.
Ama onların yağlı etlerine göz dikenler sütünden yağ ile peynir derisinden kürk ile çarık yapanlar her şeyden once koyunları çobansız kalırlarsa kurdun kuşun şikarı olacaklarına kendi başlarına açlıktan oleceklerine inandırdılar. Bu böyle sürüp gittikçe koyunlar da kendilerine inanamaz kuvvetlerine güvenemez oldular. Sandılar ki çobanın onlari canavardan koruması önlerine bir tutam ot atması yumuşak etleri icin degil kara gözleri icindir
Bir zamanlar kudretlerine son yokmuş gibi görünen yeryüzünden silinip gidecekleri akla bile gelmeyen bu devlerin simdi sadece bataklıklarda tek tük kemikleri müzelerde iskeletleri ve masallarda korkunç fakat zararsız hatıraları kaldi.
Cunku hayatin durdurulmaz akışı bunu böyle istiyordu
Ondan daha talihli insan var mi? Asıl bahtiyar bir ömür boyunca hasretini çektiği seye kavuşan degil. Ona eriseceğini anladığı anda saadetinin en yüksek noktasında bir ah diyerek düşüp ölebilendir
Ruhunu ekmek parasına satan her insan gibi yavaş yavaş alışmışlar birer makine haline gelmişler. Bizi onlardan asıl igrendiren daha ziyade insanin boyle bir makine haline gelmesi.