Yakup Peker
@nicosio89
Bahçeden kopardığı bir baş lahanayı sofraya koyan insanın basit ve saf mutluluğunu kalbim hissedebiliyorsa,keyfime diyecek yoktur,çünkü yalnızca lahanayı değil,bütün güzel günleri,onu ektiği o tatlı sabahı , suladığı o tatlı akşamları da sofraya koymuş olur, lahananın günbegün büyümesi ona haz verdiği için her şeyin tadına bir anda yeniden varır.
Reklam
Ah gelecek neyse uzak da odur! Belirmekte olan bütünüyle önemli bir şey gözlerimizin önüne gelir,tüm varlığımızla kendimizi ona vermeyi,büyük ve muhteşem tek bir duygunun tüm hazzıyla dolmayı özleriz.Oraya vardığımızdaysa,orası şimdi burası olmuşsa,her şey her zamanki haline bürünür,zavallılığımızın ve sınırlılığımızın içinde kalakalırız,ruhumuz kaçırdığımız huzura özlem duyar.