"Çocukluğumu, ergenliğimi ve gençliğimi kötülüğün neden asla bitmediğini düşünerek geçirdim. Neden kötülüğün hiçbir şey yapmadığım halde beni bulduğunu düşündüm... Sonra fark ettim ki bütün insanlar görünmez zincirlerle birbirlerine bağlılarmış. Biri aklını kaybediyor, zincirleri çekiştirerek kötülüğe doğru hareket ediyor ve böylelikle diğerlerini de uyandırıyor. Ortalık kaosa dönüyor. Kötülüğe ilk niyetlenen kişi hareket ettikçe diğerleri de onunla birlikte sürükleniyorlar. Çünkü birbirimizi görüyoruz, duyuyoruz, hissediyoruz. En gerekli meseleden en gereksizine kadar öğreniyoruz ve keşfediyoruz. Bir şekilde insanlar birbirlerini etkiliyorlar. Dünyanın kaosundan tam anlamıyla uzak kalmak imkansız. Bundan kurtulmanın bir yolu da yok. Yaşadığımız süre boyunca birilerinin günahının parçası olacağız. Çok uzaktan veya çok yakından..."
- Mariah | K.S.