Neden bazı insanlar susuyor, diğerleri neden susmuyor, neden bazı insanlar hep doğruyu söylerken diğerleri asla söylemiyor? Neden bazı meslektaşlarım her zaman zamanında gelirken diğerleri nadiren geliyor? Hatta neden bazı insanları
diğerlerinden daha çok sevdim?
Sürekli olarak birlikte çalışılması imkansız insanlarla çevrili olduğumu düşünerek hayatı yaşamak zorunda olmak son derece korkunç bir düşünceydi. Hayattaki kendi potansiyelimi inanılmaz derecede sınırlandırırdı.
Gençken, her şeyi çok basit düşünmeye eğilimliyiz. Çünkü arkadaş çevremdeki bazı insanlar normal bir şekilde tepki verdiler, bu da onların otomatik olarak iyi adamlar oldukları anlamına geliyordu. Ben de beni anlamayan insanlarda bir sorun olduğunu varsaydım.