nigrumdifficil
@nigrumdifficil
19 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
yeterince zorunda kalmamış birinin beni anlamayacağını biliyordum çünkü bu hayattan kurtulabilmek için dirseklerimin mosmor olması, yeşile dönmesi, gecelerce ağrıması gerekiyordu. hem fiziksel olarak çalışup hem de zihinsel olarak kendini çalışmaya vermek zor olsa da bu hayata köklerimi bırakmak zorunda olduğumun bilincindeydim.
zihninde işlediği suçlara kelepçe takan ve onları ruhundaki hapishaneye gönderen o kız benim. ayaklarımın üstüne basıp, tabanlarımda soğuğu hissettiğimden bu yana tek başımayım.
“etrafında nasıl kadınlar var bilmiyorum ama ben olduğumu düşündüğün kadınların dudaklarını sildikleri mendillerle yaralarımı temizledim.”
yabancılar benim için her zaman kabuğumun dışında dolaşan, kabuğuma yara izleri veren tehlikelerdi, hiçbir zaman bir insanı kalbime tam olarak kabul edememiştim çünkü incinmekten hep korkmuştum. ruhum zaten kırılgandı ve birçok defa kırılmıştı.
her zaman beni dışarıdaki tehlikelerden koruduğuna inandığım bir kabuğum olmuştu.