Korkarım ki alır bu lodos canımı
Hem kaç dem geçti, kaç yürek soldu
Kedilerin sayısı azaldı, çocukların sesi
Sarı bukleler önce kumral oldu şimdi ise ak
Kahrolmak bu çağda bi enteresan
Kahkahalar atarken ağlayabiliyor insan
Bi mırıltı tutturmuş giderken mezarlığa denk gelebiliyor.
Ve imreniyor yerini kapanı, kendine bi avuç toprak bulanı.
Lodos tufana dönüşür endişesi yok
Çünkü aşamadık, astık çoğu şeyi
Antrenin önünde,
Dedemin ördüğü yeşil mavi eskeminin üstünde.
VS|