NİLAY ÖZTÜRK

Kim bilir belki de hiç yoktun sen. O türküyü de ben uydurmuştum belki de. Bir ay doğmamıştı ilk geceden. Şavkı penceremle bacama hiç vurmamıştı.
Sayfa 63 - İletişim yayınları·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uyur, bir rüyada bile olsa yüzüne rastlarım diye umdum. Bilmedim, meğer beni bir feryada yazmışlar!
Sayfa 63 - İletişim yayınları·Kitabı okudu
Ayrılınca ne çok şey öğreniyor insan Heves Ali. Bir teki bile işine yaramasa da ne çok bilgi gelip toplanıyor insanda . Ayrılığın ve ölümün bilgisi birbirine ne çok benziyor
Sayfa 62 - İletişim yayınları·Kitabı okudu
Onun cümlesi yıllar önce bir yerde yarıda kalmış, bir daha da cümleyi tamamlamaya gücü yetmemişti sanki.
Sayfa 53 - İletişim yayınları·Kitabı okudu
Acıkanın yanağından susayanın dudağından belli olurdu. Acı çekenin kim olduğunu anlamak içinse gözlere bakmak yeterliydi.
Sayfa 44 - İletişim yayınları·Kitabı okudu