Nilay Çoban

Nilay Çoban
@nilaycobsn
Oku,şayet hisli bir yürek lazımsa.
Bir önceki bölümde gördüğümüz gibi, acımasızlık ile zerafetin yan yana gidişin tapınağın içinde devam etmekteydi - friz barbarca karmaşa ve kutsal değerlerin kirletilmesi esnasında kahramanca çabayı, uygar Yunan yaşamını tanımlayan evlilik törenlerinin ve cinsiyet rollerinin doğruluğunun kanıtlanmasını gösterirken, tapınağın içinde belirlenmiş yerinde duran kült heykel de güneşin ışıkları altında tüm ciddiyetiyle dikilmekte, Apollon'a tapanlara ve sıkıntılı ölümlülerin geneline sakince yardım eli uzatmaktaydı. Bassae' deki tapınağın - yalnızca Sophokles'in oyunlarında değil- Yunan trajedisinde klasik uyum ile sınırları aşan şiddet arasında var olan gerilimleri özetlediği söylenebilir.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Thukydides History of the Peloponnesian War başlıklı yalın kitabında hastalığı demokratiK Atina'nın yıkımının siyasal bir simgesi olarak ele alır: 'Bütün bu acının en kötü niteliği yalnızca insanın hastalığa yakalandığını anladığında hissettiği üzüntü değildi - bir anda zihinlerde umutsuzluğun izlerini görürsünüz, bir anda yenilgiyi kabul ederler ve hiç bir direniş göstermezler - ama aynı zamanda her b,ir kişinin bakmakta olduğu kişiden hastalığı kapmasaydı; bu nedenle koyunlar gibi öldüler.' Aynı salgın Romalı şair felsefeci Lucretius tarafından anlatılır; Lucretius salgını insan toplumunun başına gelen kozmik bir felaket olarak görmekteydi.
Bulmak Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar. Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın Tabiat bir bembeyaz gelinlik giymiş gibi Yüzüme kar yağıyor sanki elinmiş gibi Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım Bir yol buldum öteye geçerek gözlerinden İşte yeni bir dünya peygamber sözlerinden Ölüm bize ne uzak ölüm bize ne yakın ölüm Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm Güzlek 1971
Bazen iner gökten yere Bazen çıkar yerden göğe İşte hayat İşte tabiat.
Engin sakin berrak bir denize Uçsuz bir kumsalda ağır ağır Nasıl yürürse insan Sokrates öyle yürüdü ölüme