Okulda her gün ders aralarını dört gözle beklediğimiz basit güzel zamanlardı. Her şeyin o kadar basit ve güzel oluşunu göremiyorduk o vakitler, çünkü daha büyümemiştik. Her şeyi görmüştüm sanki, Bugün yaşamakta olduğum her şeyi.Çok zor olacağını biliyordum bunu hissetmiştim.Şöyle ki her şey benim elimde onu o zaman anlamıştım, ama şu anki kadar çaresiz hiç olmamıştım.Ne kadar biliyor olsam da bugün şimdi böyle kalmanın ahmakça bir davranış olduğunu içindekileri öylece bırakamıyorsun bazen ya da bir anda savuramıyorsun. Serzenişin kime bilmiyorsun. Gören biri aynı zaman da nasıl kör olabilir bunu bizzat yaşıyorsan ya çok şanslısındır ya da değil.Hiçbir şeyin net olmadığı vakit şüphe tüm bedenini sarıyor olsa da o his her şeye dur diyebiliyor ne garip.Umarım birtakım hislerim gerçektir ve bir gün onları yaşarım.