“Kırgın bir mevsimim var, bir de nereye gittiğini bilmediğim yollarım. Bozuk saat bile günde iki kere doğruyu gösterirken; akrebi ve yelkovanı çalınan bir zaman eskisiyim.”
Sayfa 89
“..Şimdi de bunun için ağlıyordum. Ağlamanın iyi geldiğini, çünkü ağlarken başka şeyler düşünebildiğimi de sezerek her şeye ağlıyordum.”
Sayfa 189
