Her şey böylesine bittikten sonra ben senin yaralarını saramam. Defalarca dilediğin özürlere kulak verip hatalarını göz ardı edemem. Kalbimin, aklımın ötesine geçmesine izin veremem. Yaralı da olsan, git. Bana, "gidersem yıldızı olmayan bir gökyüzü bırakıp giderim" dedin yıldızsız bir gökyüzünden hoscakal.
Fakat beklemek, en zoru bu... İnsan beklerken öldürüyor kendini, sorular birden çoğalıyor ve cevaplar, ne makul geliyor ne de soruların hızına yetişebiliyor. Beklemek ve beraberinde gelen belirsizlik insanı hasta ediyor...
İnsan ne kadar kendini geliştirmiş olursa olsun, eğer düşünceleri yalnızsa, onları kimselerle paylaşmıyorsa bir köşede unutulmayı bekliyordur, emin olabilirsiniz.