Allah, kulunun kalbinde yalnızca kendisini görmek ister. İşte bu yüzden, kalbin en kıymetli yerini neyle doldurursan Allah oraya dokunur. Çünkü sevgi de bir ibadettir. Yanlış kıbleye secde edemezsin.
Denge, bu yüzden hayattır. Ve dengeye niyet etmek, ibadettir.
Gazalinin ihlas vurgusu, Fârâbi'nin erdemli insan tanımı bize yol gösteriyor: İnsan ,başkalarının nazarında iyi görünmek için değil ,kendi kalbinde ve Rabbi katında iyi olmak için çabalamalıdır. Çünkü içten gelen bir ahlaki tutum insanın ömrü boyunca taşıyabileceği en sağlam azık, en güvenilir yol arkadaşıdır.
"Neyde aşırıya gidiyorsak oradan terbiye ediliriz. Kimi malı çok sever, sınavı yoksulluk olur; kimi sevilmeye doyamaz, terk edilmekle terbiye olur. Kimi sabredemez, sabırsızlığıyla kendi gecesini büyütür."