Kimse hayatından memnun değil. Herkes derin bir huzursuzluk içinde kıvranıyor; daha iyi bir hayata ulaşmak istiyor ama o yeni hayatın ne olduğunun da farkında değil.
İnsan kendi adını on kez üst üste söylediğinde bile yabancılaşıyordu da, doğumundan ölümüne kadar taşıdığı "ben" bilincine, ya da "kendi" damgasına niye yabancılaşmıyordu?
"Yiyicilerin, bir yemek çanağının başına birbirlerini çağırdıklari gibi, milletler de sizin üstünüze birbirini çağırdığı zaman ne olur?" Sahabe: " Ya Rasûallah! bizim ozaman sayımız az mı olacak?" Diye sordugunda Efendimiz: "tam aksine sayınız çok olacak ama kalbinizde vehen bulunacak." buyuruyor. "Vehen nedir ey Allahın Rasûlü?" diye soruldugunda , "ölümü kerih görmeniz ve dünyayi sevmeniz." ( Ebu Davud, Melâhim, 5; Musned ; 2/359; 5/278)