Ardından yalnızca şöyle dediğin duyulur: “Ne istersen onu yap; benden yana özgürsün; yetişkinsin, sana öğüt verecek değilim.” Bütün bunları öfkenin ve mutlak hüküm giydirmenin o korkunç boğuk tınısıyla yaparsın ki, o tını karşısında çocukluk dönemime göre bugün daha az titrememin nedeni, çocukken kapıldığım katıksız suçluluk duygusunun yerini kısmen seninle ikimizin çaresizliğini görmeme bırakmış olmasıdır.