Yaşınız ister yedi, ister on yedi, hatta ister yirmi yedi olsun, başınızda eğer okul kasketli taşıyorsanız, yolda size gözleri şefkat ve hasret yaşlarıyla dolu olarak bakan ihtiyarları hemen selamlayınız! Ve eğer, rastladığınız bir tabutun içinde bir öğretmen varsa,onun birkaç adım olsun, arkasından gitmekten çekinmeyiniz!
Bu suretle bir borç ödemiş, bir iyilik etmiş ve Tanrınıza bir adım yaklaşmış olursunuz!
Bütün kötülükler aftan doğar!
Bilirsiniz, öğretmenlik-özellikle ilkokul öğretmenliği-sonsuz tahammül, sonsuz feragat ve fedakarlık isteyen bir meslektir. Güzel, çirkin; temiz, kirli; Zeki, aptal; uysal, inatçı kırk elli küçük yaramazla uğraşmak; bütün bu küçük kafaların karanlıklarına bir ışık tutmak zor, pek zor bir iştir; her kişinin karı değildir; ancak tanrının bu meslek için yaratmış olduğu kahramanlardır ki, bütün bu gençliği, bütün bir ömrü bu yolda harcarlar, harcayabilirler!
İyi öğrenci, aldığının hiç olmazsa yüzde ellisini verebilen, zeki ve çalışkan öğrenci, öğretmen için sonsuz bir güç hazinesi ve mutluluk kaynağıdır.
Fakat bunun aksi...
Evet, bunun aksi de o oranda korkunç bir felaket!..