Yaşamak zehirli bir şey. Kendimi bildim bileli kendimle zehirlenip duruyorum. Belki annem haklıydı, korkunç bir insanım. Bir ucube. Ama işte, tutunuyor insan hayata. Hayat ağır basıyor. Bir süre. Sonra yoruluyorsun. Kim olduğumu sorup durmaktan ölesiye yorgunum.