“İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğüsümü parçalamak, beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor. Ah, karşımdakine geçiremediğim sevgi, sevinç, şefkat ve hazzı karşımdaki de bana sunamaz, tüm kalbim mutlulukla taşsa bile, karşımda kılı kıpırdamadan duran soğuk birini mutlu edemem.”
“Ah, insan öyle fani ki, yaşadığından gerçekten emin olduğu bu dünyada bile, varlığının tek bir gerçek iz bıraktığı bu dünyada bile, sevdiklerinin ruhunda ve hatırlarında o da sönüp kaybolacak, hem de çok çabuk!”
“Ah bu boşluk ! Göğüsümün içinde, şurada hissettiğim bu korkunç boşluk !
Eğer onu bir kez olsun, şu kalbe bastırabilsen, bu boşluktan eser kalmaz diye düşünüyorum çoğunlukla.”