Akan Nehir Gibi, öyle sürükleyici bir roman değil, aksiyon da yok, şaşırtıcı final de… ama zaten derdi de bu değil. Coelho burada hayatın içinden küçük anlar, farkındalıklar, hatırlatmalar sunuyor. Bazı yazılar düşündürüyor, bazıları hafifçe gülümsüyor, bazılarıysa sadece geçip gidiyor — ama tam da bu doğallığıyla güzel.
Aşırı yoğun ya da felsefi cümleler aramıyorsan; biraz durup nefes almak, gündelik koşturmacada kendine dönmek istiyorsan bu kitap tam bir mola gibi. Okudukça yormuyor, kafanı karıştırmıyor. Bazen bir cümleye takılıyorsun, dönüp dönüp onu okuyorsun.
Yani “haydi bana çok şey katsın” diye değil de, “bakalım içimden ne geçecek” diye okunmalı. O zaman gerçekten tadı çıkıyor.
İyi okumalar... hayat nehrinin akıntısında keyifli bir durak olur umarım.