Ama ne vurulan damgalar, ne takılan prangalar ona bir insan olduğunu unutturamaz.
Yani sırf bir insan olduğu için, ona da insanca davranılması gerekir.
Tanrım! İnsanca davranış, senin kulun olmaktan çoktan çıkmış birini bile tekrardan insanlaştırabilir.
Oysa çoğu zaman hiçbir çıkar gözetmeksizin, yalnızca söyleyenin ruhundan, belki de benimkinden daha çok yıpranmış, daha ıstıraplı ruhundan kopan bu sözlerin değeri ne kadar da büyüktü... Fakat neden bu kadar uzatıyorum ki?