Nursima Koskos
@nk_00
Şu anda okuduğu kitap
Ağır gözkapaklarım, yorgun gece içinde
Hayalinle apaçık kalsın, dileğin bu mu?
Sana benzer gölgeler, gözümle eğlensin de
Keyfince parçalayıp geçsinler mi uykumu?
Gönderdiğin, ruhun mu can evinden uzağa
İşlerime göz kulak olsun, düşürsün diye
Aylak saatlerimi, utancımı tuzağa:
Hasedine, kuşkuna yardakçılık etmeye?
Hayır, sevgin çoksa da büyük değil o kadar,
Benim kendi aşkımdır vermeyen uyku durak, İşte öz sevgim, dirlik düzenliğimi bozar
Senin uğruna bana hep nöbet tutturarak.
Ben bekçinim, sen başka yerlerde uyanıksın:
Benden uzaksın, sana başkaları çok yakın.
Reklam
Bıktım artık dünyadan, bari ölüp kurtulsam:
Bakın, gönlü ganiler sokakta dileniyor.
İşte kırtıpillerde bir süs, bir giyim kuşam,
İşte en temiz inanç, kalleşçe çiğneniyor,
İşte utanmazlıkla post kapmış yıldızlı şan,
İşte zorla satmışlar kızoğlankız namusu,
İşte gadre uğradı dört başı mamur olan,
İşte kuvvet kör-topal, devrilmiş boyu bosu,
İşte zorba, sanatın ağzına tıpaç tıkmış.
İşte hüküm sürüyor çılgınlık bilgiçlikle,
İşte en saf gerçeğin adı saflığa çıkmış,
İşte kötü bey olmuş, iyi kötüye köle;
Bıktım artık dünyadan, ben kalıcı değilim,
Gel gör ki ölüp gitsem yalnız kalır sevgilim.
"Sen, yaralarını gösteriyorsun
Kimliğini sorduklarında;
Ben, kimliğimi gösteriyorum
Utancım sorulduğunda."
Derin ve ağır ıstırapları yüklenen kimse, içinde bulunduğu durumdan dolayı dehşetli bir soğuklukla dışarıdaki şeylere bakar.
Normal birinin gözü baktığı zaman, dışarıdaki bütün o göz boyayan şeyleri, sahtelikleri görmez. Oysa hasta bunu görecektir! Bundan dolayı hasta bir uyumsuz haline gelir. Uyumsuzun bu soğuk bakışı, asıl toplumun hastalığını görmeye başlar.
Reklam