Bir ıslığın ezgisi, tanıdık bir adımın ritmi, yitirilen bir zamanın anısı bile beni bu kadar derinden etkileyebiliyor, bana bunca mutluluk, bunca acı verebiliyorsa benim için her şey ne kadar köklü, ne kadar müthiş bir biçimde değişmişti!
Gençliklerinde ışık onları bir kez aydınlattı, gözleri bir kez açıldı ve yıldızı izlediler ama sonra mantık geldi, dünyanın alaycılığı geldi, yüreksizlik geldi, sözde başarısızlıklar geldi, yorgunluk ve hayal kırıklığı geldi, böylece kendilerini yeniden kaybettiler, yeniden kör oldular.