Ama söyleyelim , hayat cilvelerle doludur.
Gelin bir zaman kollayalım. Kalbimizle halleşelim. Görelim nasıl çıkarlar peşinde.
Bize ağır gelen kendimizdir.
Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz.
..
Ve o zaman bir kere ve daha iyi anlıyorum: kendisine bize bir keramet göster denen velînin,
-"peki, göstereyim"deyip ayağa kalkmasını ve,
-"işte! Yürüyorum" demesini.